Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2013



Φανταστείτε ένα κοπάδι αντιλόπες που βόσκουν στη σαβάνα. Το χορταράκι είναι τρυφερό, πριν λίγες μέρες σταμάτησε η βροχή. Οι αντιλόπες μασουλάνε, μηρυκάζουν και κουτσομπολεύουν. Τότε ξαφνικά ο άνεμος αλλάζει και στα ρουθούνια τους φτάνει μυρωδιά από… Κίνδυνος! Μέχρι να συνειδητοποιήσουν τι συμβαίνει ένα τσιτάχ πετάγεται από τα ψηλά χόρτα και τους επιτίθεται. Το τσιτάχ πιάνει τα 100 χιλιόμετρα σε λίγα δευτερόλεπτα.Όλες αρχίζουν να τρέχουν, αλλά μία, που παράφαγε, αργεί ένα δευτερόλεπτο. Το τσιτάχ τη καταδιώκει, τη φτάνει, πηδάει πάνω της και… Η αντιλόπη πέφτει. Δεν είναι νεκρή, αλλά δεν νιώθει τίποτα πια, έχει «παγώσει».

Στη χώρα μας, όπου δεν υπάρχουν αντιλόπες και τσιτάχ, ίσως να το έχετε παρατηρήσει όταν οδηγάτε σε κάποιον επαρχιακό δρόμο. Ένας λαγός που θα βρεθεί μπροστά στο αυτοκίνητο σας θα «παγώσει», σαν να περιμένει το θάνατο.
Μπροστά στον κίνδυνο όλα τα ζώα, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου, αντιδρούν συνήθως με φυγή ή πάλη. Αν νομίζουν ότι μπορούν να κερδίσουν επιτίθενται. Αν νομίζουν ότι δεν μπορούν να κερδίσουν τρέπονται σε φυγή.
Η τρίτη περίπτωση, του παγώματος, συμβαίνει όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν πολύ πιο ισχυρό αντίπαλο και αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούν να φύγουν.
Η αντίδραση ακινησίας εξυπηρετεί δύο σκοπούς:
Αν ο θύτης δεν σιγουρευτεί πως το θύμα είναι νεκρό (πράγμα που σπάνια ξεχνάνε να κάνουν τα τσιτάχ), τότε καθώς θα το κουβαλάει σε κάποιο ήσυχο μέρος για να γευματίσει ή καθώς θα κοιτάει τριγύρω μήπως έρθει κάποιο άλλο αρπακτικό, ισχυρότερο, το θύμα έχει την ευκαιρία να επιχειρήσει μια απόδραση.
Ακόμα, όμως, κι αν το τσιτάχ αρχίζει να κατασπαράζει αμέσως την αντιλόπη, το πάγωμα της προσφέρει έναν ανώδυνο θάνατο, αφού οι μηχανισμοί πόνου βρίσκονται υπό καταστολή.
Αυτή η ψυχική αποσύνδεση έχει περιγραφεί και από έναν άνθρωπο που έγινε βορά λιονταριού.
Ο γνωστός εξερευνητής της μαύρης ηπείρου David Livingstone βρέθηκε κάποτε αντιμέτωπος με τον βασιλιά της ζούγκλας (όχι τον Ταρζάν).
Το αιλουροειδές του επιτέθηκε ξαφνικά, τον άρπαξε από τον ώμο και ξεκίνησε να τον τινάζει «όπως ένα σκυλί τεριέ τινάζει έναν ποντικό».
tumblr_ls971rlgn31qedj5wo1_500Και συνεχίζει:
«Το σοκ μου προκάλεσε κατάπληξη. Ήταν κάτι σαν όνειρο, στο οποίο δεν υπήρχε αίσθηση πόνου ούτε συναίσθημα τρόμου, αν και είχα απόλυτη συναίσθηση των όσων συνέβαιναν.»
Ο Livingstone επέζησε για να μπορέσει να μας περιγράψει αυτή την εμπειρία αποπροσωποίησης. Ενώ, όμως, λίγοι άνθρωποι έχουν επιβιώσει από επίθεση λιονταριού, έχουμε πολλές παρόμοιες μαρτυρίες από βετεράνους πολέμου.
Οι στρατιώτες που έχασαν κάποιο μέλος τους ή είχαν διαμπερές τραύμα από βλήμα/θραύσμα αναφέρουν μια κατάσταση αποπροσωποποίησης, όπως αυτή του εξερευνητή.
Λέει ο βετεράνος του Βιετνάμ Τζον Κ:
«Άκουσα την έκρηξη του ολμού και πετάχτηκα στο έδαφος. Ευτυχώς, σκέφτηκα, δεν χτυπήθηκα. Είδα, σαν να ήμουν σε ταινία, τον νοσοκόμο να τρέχει πάνω μου. Άρχισε να ασχολείται με τα πόδια μου και τον είδα να γίνεται όλος κόκκινος, από το αίμα. Μου φάνηκε παράξενο και κοίταξα κάτω… Και είδα ότι δεν είχα πόδια… Αλλά δεν ένιωθα πόνο, δεν ένιωθα καν να είμαι εγώ.»
Τελευταίες έρευνες έδειξαν ότι αυτή η έλλειψη πόνου οφείλεται στην ενδορφίνη β, μια ορμόνη που εκκρίνει ο εγκέφαλος και είναι πενήντα φορές πιο ισχυρή από τη μορφίνη.
Ο Peter Levine, γιατρός, βιολόγος και ψυχολόγος, με ειδικότητα στη διαταραχή μετατραυματικού άγχους (ΔΜΤΑ) αποκαλεί αυτήν την κατάσταση το «σύμπλεγμα της Μέδουσας».
Όπως όποιος αντίκριζε καταπρόσωπο τη μυθολογική Μέδουσα γινόταν άγαλμα, έτσι και το ζώο (ή άνθρωπος), όταν βιώσει μια αναπάντεχη και συντριπτική εμπειρία, «παγώνει».
Αν επιχειρήσουμε έναν ζωομορφισμό της ελληνικής κοινωνίας μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το «σύμπλεγμα της Μέδουσας» για να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε την αντίδραση της στην συντριπτική εμπειρία της οικονομικής κατάρρευσης.
Η Ελλάδα, ως αντιλόπη, μηρύκαζε αμέριμνη τα φρέσκα χορταράκια που της είχαν προσφέρει οι βροχές της ένταξης στο ευρώ.
Όταν της επιτέθηκε το τσιτάχ του νεοφιλελευθερισμού ήταν πολύ χοντρή και ανόητη για να imagesτρέξει, ήταν πολύ αργά για να ξεφύγει.
Αν στεκόταν, μαζί με τις υπόλοιπες αντιλόπες και τα γκνου, να αντιμετωπίσει το σαρκοφάγο, εκείνο θα αποθαρρυνόταν και θα έφευγε. Όμως τα φυτοφάγα σπάνια το κάνουν αυτό (ίσως μόνο όταν κινδυνεύουν τα μικρά τους).
Άλλωστε την είχαν πείσει ότι κάθε αντίδραση, κάθε αντίσταση, είναι περιττή και μάταιη. Και ίσως να μην είχαν άδικο, αφού η αντιλόπη μόνη της δεν μπορεί να νικήσει ένα αιλουροειδές, όπως και ένα μικρό κράτος βρίσκεται σε μειονεκτική θέση όταν αντιμετωπίζει την ξαφνική επίθεση κρατών και οργανισμών πολύ πιο ισχυρών από αυτό.
Μετά το σοκ της επίθεσης και την επίκτητη (με τη βοήθεια των media) ανημποριά, το αιχμαλωτισμένο ζώο πάγωσε.
Με αυτήν την αντίδραση πετυχαίνει δύο πράγματα:
Είτε θα φαγωθεί χωρίς πόνο είτε θα περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία για να δραπετεύσει.
Η ελληνική κοινωνία ποντάρει πολλά σε αυτό το πάγωμα, που συνήθως συνοδεύεται από φράσεις του τύπου «think positive», «keep calm», «τη δουλειά μου να κοιτάω» κλπ.
Έχει μείνει αδρανής, ελπίζοντας πως θα μπορέσει να ξεφύγει, μόλις το αρπακτικό στρέψει αλλού την προσοχή του (και προσεύχεται για έναν πόλεμο κάπου μακριά).
Δεν πολεμάει, δεν αντιδράει. Ουσιαστικά ζει μια κατάσταση αποπροσωποίησης, λες και ό,τι βιώνει συμβαίνει σε κάποιον άλλον, λες και όλα είναι ένα άσχημο όνειρο, που σύντομα θα περάσει και η ανάπτυξη θα επανέλθει ως δια μαγείας, φέρνοντας πίσω όλο το φρέσκο χορταράκι για να συνεχίσουν τη νομή.
images (2)Από τη μεριά του αρπακτικού, το δόγμα του σοκ που αναφέρει και η Ναόμι… Κάμπελ, είναι ακριβώς η σωστή τακτική εξουδετέρωσης του θύματος.
Δεν του αφήνει χρόνο να σκεφτεί, να αντιδράσει, να συνασπιστεί. Είναι βέβαιο ότι το θήραμα θα αφεθεί να κατασπαραχτεί, ελπίζοντας μάταια στο έλεος του κυνηγού.
Μπορούμε επίσης να φανταστούμε κάθε αντιλόπη όχι ως κράτος, αλλά ως μεμονωμένο άτομο, και το κοπάδι ως την ελληνική κοινωνία.
Όταν το αιλουροειδές επιτέθηκε, οι αντιλόπες δεν συνασπίστηκαν για να το διώξουν, αλλά τράπηκαν σε φυγή αφήνοντας πίσω τους πιο αδύναμους.
Αυτό το μοντέλο της «επιβίωσης του ισχυρότερου» προωθούν και οι ίδιοι οι νεοφιλελεύθεροι, αυτό είναι το σλόγκαν κάθε σαρκοφάγου.
Κάποιοι θα φαγωθούν για να ζήσουν οι άλλοι.
Αλλά υπάρχει μια βασική διαφορά ανάμεσα στα τσιτάχ και στον νεοφιλελευθερισμό: Ο δεύτερος είναι αδηφάγος. Δεν χορταίνει με έναν.
4.000 αυτόχειρες, 1.500.000 άνεργοι και περισσότερα εκατομμύρια κάτω από το όριο της φτώχιας δεν αρκούν.
Το τσιτάχ θέλει μόνο να τραφεί. Ο άνθρωπος θέλει να κυριαρχήσει.
Και η κυριαρχία επιτυγχάνεται μέσω του γενικού τρόμου, της κοινωνικής αποσάθρωσης, της εμφύλιας σύγκρουσης και της γενικευμένης αναταραχής.
Στην αναμπουμπούλα το τσιτάχ χαίρεται.
 
Και θα σας πω μια πιθανή διέξοδο από το «σύμπλεγμα της Μέδουσας» χρησιμοποιώντας μια αληθινή ιστορία:
Το 1976, στο Τσοντίλλα της Καλιφόρνια, 26 παιδιά απήχθησαν μέσα από το σχολικό τους 7ad3f881fec2000d100f6a706700c780λεωφορείο. Οι απαγωγείς τα πήγαν σε ένα λατομείο και τα φυλάκισαν σε μια «τρύπα», ένα τροχόσπιτο θαμμένο κάτω από τόνους χώματος.
Τα παιδιά έμειναν μια ολόκληρη μέρα εκεί μέσα, μέχρι που κατάφεραν να αποδράσουν, χωρίς κανένα να τραυματιστεί.
Σωματικά, γιατί ψυχικά όλα τραυματίστηκαν. Οι ψυχίατροι που τα παρακολούθησαν βρήκαν ότι όλα παρουσίαζαν «μακροπρόθεσμα σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχολογική, την ιατρική και την κοινωνική τους λειτουργικότητα.»
Όλα εκτός από ένα, τον δεκατετράχρονο Bob Barklay.
Τι είχε συμβεί; Γιατί ο Μπομπ δεν παρουσίασε ΔΜΤΑ;
Τα παιδιά, όπως είπαμε, είχαν φυλακιστεί κάτω από τόνους χώματος. Όταν κάποιο έγειρε πάνω σε έναν ξύλινο πάσαλο το «ταβάνι» υποχώρησε και το χώμα άρχισε να μπαίνει στην «τρύπα» τους, σαν μέσα σε μια κλεψύδρα.
Τα περισσότερα παιδιά έμειναν αποσβολωμένα, περιμένοντας το τέλος τους. Άλλα μόνο ούρλιαζαν.
Τότε ο Μπομπ ξεκίνησε να σκάβει. Κατάφερε να συνεφέρει ένα ακόμα παιδί για να τον βοηθήσει. Τελικά, χάρη στην πρωτοβουλία του Μπομπ, έφτιαξαν ένα μικρό τούνελ και κατάφεραν να βγουν πριν θαφτούν ζωντανοί.
Αυτό που απάλλαξε τον Μπομπ από το «σύμπλεγμα της Μέδουσας» και το επακόλουθο ΔΜΤΑ, ήταν ακριβώς η κινητοποίηση του. Δεν έμεινε απαθής, περιμένοντας το θάνατο. Αντέδρασε, προσπάθησε και χάρη στην κινητοποίηση του σώθηκαν όλοι.
«The andidote to despair is action», έλεγε η Joan Baez. Αυτή είναι και η μόνη σωτηρία για την αντιλόπη: Η δράση.
Σε διακρατικό επίπεδο είναι ο συνασπισμός όλων των φυτοφάγων, των αδύναμων κρίκων, των γουρουνιών, ενάντια στο αδηφάγο αρπακτικό.
Όσο ο καθένας νοιάζεται μόνο για το τομάρι του το αρπακτικό θα είναι πιο δυνατό. Το «σύμπλεγμα της Μέδουσας» ωφελεί συνήθως τους θύτες. Σπάνια τα θύματα. 
Και ένας τελευταίος ζωομορφισμός: Τα αρπακτικά εξοντώνουν πρώτα τα γέρικα ζώα, μετά τα αδύναμα και τα άρρωστα, και μετά τα μικρά.
Μετά τους συνταξιούχους, τους άνεργους, τους ασθενείς και τους μαλάκες (κατά το «πάσα νόσο και πάσα μαλακία»), έρχεται η σφαγή των παιδιών

Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2013


ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙ ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΥΤΟ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ... Ο ΣΥΡΙΖΑ ΝΑ ΤΟ ΕΚΔΩΣΕΙ ΣΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΝΤΙΤΥΠΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΕΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΧΟΥΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕΙ. ΕΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΜΕ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ... ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΔΩΡΟ


https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=wWdut0XaUj8


Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου 2013


Καλώς έγινε η συναυλία στην ΕΡΤ. Δεν υπάρχει αμφιβολία. Πήγε πολύς κόσμος. Για να κρατάμε ζωντανή την ιστορία. Να μην ξεχνιόμαστε. Να μην χαλαρώνουμε. Όμως το ερώτημα παραμένει εδώ και χρόνια το ίδιο απο τις μεγαλες συναυλίες των κομμάτων, απο τα φεστιβάλ των νεολαιών. Ο κόσμος πηγαίνει για την ουσία του αγώνα, της πολιτικής θέσης ή ιδεολογίας που εκφράζει ο κάθε φορέας; ή για τους καλλιτέχνες;; ο κόσμος πήγε εχθές για την ΕΡΤ και για να συμπαρασταθεί στον αγώνα των εργαζομένων ή για τους τραγουδιστές;;;; Γιατί δεν ήταν εκεί και προχθές, π.χ. Επαναλαμβάνω καλώς έγινε. Αλλά ας το δούμε συνολικά και επι της ουσίας. Σε αυτές τις εκδηλώσεις δεν έχουμε ούτε αγωνιστικό περιεχόμενο και συνείδηση της πράξης, αλλά ούτε και πρόταση αισθητική, καλλιτεχνική κλπ. Μια μεγάλη συναυλία με τους γνωστούς συναδέλφους που (ποιός έχει πραγματικά αμφιβολία;) όποιος και να το οργάνωνε τον ίδιο κόσμο θα είχε. Επαναλαμβάνω σε αυτές τις συνθήκες καλώς έγινε. Τίποτα δεν περνάει απαρατήρητο. Αλλά να το δούμε και απο μια άλλη οπτική. Γιατί τέτοια επαναλαμβανονται πολλά χρόνια τώρα και συνηθως κάνουμε λάθος εκτιμήσεις.... ΚΑΛΗΜΕΡΑ
1

Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2013


ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ.

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΟΥ ΑΕΠ
1980 20% Καραμανλής, Ράλλης
1989 76% Παπανδρέου Ανδρέας
1996 103% Μητσοτάκης
2004 98% Σημίτης
2009 116% Καραμανλής ο νεώτερος

ΕΙΣΠΡΑΤΟΥΜΕ 100 ΚΑΙ ΧΡΩΣΤΑΜΕ 100.. 
Σήμερα περισσότερο νομίζω 160%

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΕΤΣΙ. Ελπίζω ότι το καταλαβαίνουν πια.... Διότι με πρόβλεψει του αφεντικού της ΜΕΡΚΕΛ το 2020 θα μετ´ά την καταστροφή το χρέος θα ειναι 160%

ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ;;;;;;
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΛΟΓΟΣ
1


Ποιος είσαι εσύ, δάσκαλε, που χαλάς την πιάτσα;

1 Ιουνίου 2013
15203920_sioutas_limghandler
Ντροπή σου δάσκαλε! Ακούς εκεί!
Διευθυντής δημοτικού και να έχει στο σχολείο του τέτοιες συνήθειες! Νικόλας Σιούτας το όνομά του. Είναι το τελευταίο που ενδιαφέρει. Το πρώτο είναι οι συνήθειές του που έχει το “θράσος” να τις επιβάλλει σε μια ολόκληρη γειτονιά. Τι κάνει αυτός; Μαζί με τους δασκάλους και τους μαθητές του σχολείου, κάπου στη Ν. Σμύρνη, έχουν φτιάξει ένα σχολείο όπου, άκουσον άκουσον, λειτουργούν τα εξής: ταρατσόκηπος με βιολογικούς λαχανόκηπους μαθητών, μετεωρολογικός σταθμός ενταγμένος στο Εθνικό Αστεροσκοπείο, αισθητήρες καταγραφής σεισμών συνεργαζόμενο με το πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, λιοστάσι, σημεία ανακύκλωσης, διαδραστικούς πίνακες, κατοπτρικό τηλεσκόπιο και web radio. Επίσης έχει την απίστευτη συνήθεια να διοργανώνει “αστροβραδιές”  όπου τα παιδιά με τη βοήθεια ερασιτεχνών αστρονόμων και τηλεσκοπίων παρατηρούν τα άστρα και μαθαίνουν αστρονομία και όχι ζώδια από το Άστρα και Όραμα. Σα να μην φτάνουν όλα αυτά, διοργανώνει κάθε Σάββατο απόγευμα κινηματογραφικές προβολές στο home cinema του σχολείου για παιδιά και γονείς, με είσοδο ελεύθερη.Το σχολείο γίνεται ένας χώρος χαράς, κεφιού, δημιουργίας και αγάπης για το χώρο.
Και τολμά αυτός ο δάσκαλος να αμφισβητεί με τις πράξεις του εκείνη την τεράστια φιγούρα του σχολείου που γκρινιάζει ολημερίς γιατί δεν έχει μελάνι (“κι εγώ άμα είναι δεν κάνω τίποτα έτσι”), γιατί παίρνει λίγα λεφτά (λες και θα τιμωρήσεις το άσπλαχνο κράτος αν δε δουλεύεις). Ντροπή σου δάσκαλε! Χαλάς την πιάτσα!
Την είδηση μάθαμε από ΤΑ ΝΕΑ απ’ όπου είναι και η φωτογραφία.
Το blog του σχολείου του πιατσοχαλαστή αυτού δασκάλου είναι εδώ.
Όπου μπαίνεις και ακούγεται Χατζιδάκις! Μήπως να διωχθεί σαν την άλλη τη δασκάλα με τον Κεμάλ;
………………………………………………………………………………………
Νικόλαος Σιούτας
Δάσκαλος και εκτός της αίθουσας
Στόχος του πριν από δύο χρόνια, όταν έγινε διευθυντής, ήταν να δημιουργήσει ένα σχολείο με όραμα και ανοιχτό στην κοινωνία. Οι προσπάθειές του δείχνουν να έχουν αποτέλεσμα. Το σχολείο είναι περιζήτητο και πολλοί γονείς επιδιώκουν να στείλουν σε αυτό τα παιδιά τους, ενώ παράλληλα λειτουργεί ως κύτταρο ζωής για ολόκληρη τη γειτονιά. Ολα αυτά, διότι το σχολείο του ξεφεύγει από τα συνηθισμένα
Η εκδήλωση την οποία διοργάνωνε για χθες το βράδυ στο Αλσος Νέας Σμύρνης αποδεικνύει πόσο ανοιχτό στην κοινωνία είναι το σχολείο που διευθύνει. Στο Αλσος ήταν προγραμματισμένη η «Αστροβραδιά του 4ου»: οι μαθητές θα παρατηρούσαν τον έναστρο ουρανό με τηλεσκόπια με τη βοήθεια ερασιτεχνών αστρονόμων.
Ο Νικόλαος Σιούτας, δρ Ψυχολογίας, ειδικός παιδαγωγός και πρώην σχολικός σύμβουλος, γεννήθηκε στις Κομποτάδες Φθιώτιδας από γονείς αγρότες. Η αγάπη του για το παιδί, όπως λέει, τον οδήγησε στην Παιδαγωγική Ακαδημία. Δίδαξε σε ορεινά μονοθέσια – διθέσια σχολεία του Νομού Βοιωτίας και έπειτα σε σχολεία της Αθήνας. Επηρεασμένος από τον Αλέξανδρο Δελμούζο άρχισε σύντομα να εφαρμόζει τις παιδαγωγικές αρχές του. «Οι ιδέες του με επηρέασαν από την αρχή της εκπαιδευτικής μου πορείας. Θεωρώ ότι ο Αλέξανδρος Δελμούζος είναι μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στον χώρο της νεοελληνικής εκπαίδευσης. Η αποδέσμευση από την αυθεντία του παραδοσιακού δασκάλου, η ανάδειξη ενός συνεργατικού μοντέλου και η βιωματική μάθηση είναι αυτά που με εκφράζουν», αναφέρει.
ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΜΑΘΗΣΗΟ εκπαιδευτικός, ο οποίος τα τελευταία 30 χρόνια μένει στη Ν. Σμύρνη και είναι πατέρας δύο παιδιών, δεν είναι ένας δάσκαλος κολλημένος στο σχολικό πρόγραμμα, ούτε ένας διευθυντής κλεισμένος στο γραφείο του. Αεικίνητος, από τη στιγμή που βρέθηκε στη θέση του διευθυντή στο 4ο Δημοτικό Ν. Σμύρνης, στη συμβολή των οδών Κράτητος και Αποστολάκη, ψάχνει συνεχώς να βρει καινούργια πράγματα που θα εμπνεύσουν τους μαθητές.
H λίστα των πρωτοποριακών δράσεων και προγραμμάτων που υλοποιούνται με πρωτοβουλίες του στο 4ο Δημοτικό είναι μεγάλη. Το σχολείο διαθέτει έναν καταπράσινο ταρατσόκηπο όπου εφέτος οι μαθητές φύτεψαν τους δικούς τους βιολογικούς λαχανόκηπους. Εχει μετεωρολογικό σταθμό ενταγμένο στο δίκτυο του Meteo (του Εθνικού Αστεροσκοπείου). Εχει δικό του αισθητήρα καταγραφής σεισμών και συνεργάζεται με το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ. Ο επισκέπτης εντυπωσιάζεται από το λιοστάσι που υπάρχει στο σχολείο, τους διαδραστικούς πίνακες, τα σημεία για ανακύκλωση, το κατοπτρικό τηλεσκόπιο. «Ο,τι γίνεται, γίνεται με κέφι. Αφησα μία θέση μεγαλύτερη, του σχολικού συμβούλου. Ηρθα εδώ και έβαλα ένα στοίχημα: Να κάνουμε ένα δημόσιο σχολείο που δεν θα έχει τίποτα να ζηλέψει από ένα ιδιωτικό. Πιστεύω στο νέο σχολείο, στο βιωματικό σχολείο. Από όποιο σχολείο και αν πέρασα είχα την ίδια φιλοσοφία», τονίζει μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο κ. Σιούτας προσθέτοντας ότι το δημόσιο σχολείο δεν ταυτίζεται με το μίζερο.
Αισθάνεται όμως την ανάγκη να τονίσει ότι το εκπαιδευτικό αποτέλεσμα στο 4ο Δημοτικό είναι προϊόν συλλογικής εργασίας «όπου ο κάθε εκπαιδευτικός του σχολείου μας δίνει τον καλύτερο εαυτό του. Είναι η καλύτερη ομάδα με την οποία έχω συνεργαστεί στα 35 χρόνια της εκπαιδευτικής μου πορείας».
Φροντίζει να ενημερώνει για το ποιος είναι ο στόχος του και στην ιστοσελίδα του σχολείου. Γράφει πάνω πάνω: «Στοχεύουμε σε ένα σχολείο που θα το αγαπούν τα παιδιά, αλλά και θα το εμπιστεύονται οι γονείς. Ενα σχολείο που θα είναι ανοικτό στις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής βάζοντας στο κέντρο τον μαθητή. Ενα σχολείο ανοικτό σε ιδέες και καινοτόμες δράσεις. Ενα σχολείο που θα δίνει  τη δυνατότητα στον μαθητή να ανακαλύπτει τη γνώση μέσα από ένα βιωματικό πλαίσιο. Ενα σχολείο που θα καλλιεργεί την περιβαλλοντική συνείδηση, αλλά και θα προετοιμάζει τον μαθητή για τη ζωή».
Μία από τις καινοτόμες δράσεις του διευθυντή που εξέπληξαν εφέτος γονείς και μαθητές ήταν το… Σινέ Σχολείο. Εκμεταλλεύθηκε την αίθουσα home cinema του σχολείου και διοργάνωσε τέσσερις κινηματογραφικές προβολές με δωρεάν είσοδο, απογεύματα Σαββάτου. Στις προτεραιότητές του είναι να κάνει το σχολείο ελκυστικό και ευχάριστο στα παιδιά. Ετσι, το 4ο Δημοτικό υποδέχεται τους μαθητές με μουσική, ενώ μουσική ακούγεται και στα διαλείμματα.
Επιδίωξη του κ. Σιούτα, ακόμη, είναι το σχολείο να μην είναι εσωστρεφές αλλά να συνεργάζεται αρμονικά με την ευρύτερη τοπική κοινωνία. Με πρότασή του ξεκίνησε να λειτουργεί εφέτος το Σύγχρονο Λαϊκό Πανεπιστήμιο του Δήμου Νέας Σμύρνης όπου είναι και υπεύθυνος. Το 2007 ο κ. Σιούτας επελέγη ως σχολικός σύμβουλος στην 7η Περιφέρεια Αθήνας. Επειτα από τέσσερα χρόνια όμως αποφάσισε να αφήσει τη θέση του σχολικού συμβούλου. Επέστρεψε στις διδακτικές αίθουσες και ανέλαβε διευθυντής στο 4ο Δημοτικό Σχολείο Νέας Σμύρνης.
Η απόφασή του εξέπληξε τους συναδέλφους του. «Διαφώνησα στην απόφασή του να επιστρέψει ως διευθυντής εγκαταλείποντας μια θέση θεσμικά ανώτερη. Ο Νίκος όμως είχε αποφασίσει να επιστρέψει σε χώρους που τον γεμίζουν πραγματικά και με τις καινοτόμες υπερβάσεις του να δημιουργήσει ένα δημόσιο σχολείο που το αγαπούν τα παιδιά και το εμπιστεύονται οι γονείς», θα πει ο αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Σχολικών Συμβούλων Ιωάννης Κάππος. Αλλά και ως σχολικός σύμβουλος ο κ. Σιούτας, θυμάται ο κ. Κάππος, «συνεχώς αναζητούσε την καινοτομία και την ενίσχυση της πρωτοβουλίας των εκπαιδευτικών, ώστε το σχολείο να ξεφύγει από το συμπεριφοριστικό μοντέλο και να γίνει ένα πραγματικό σχολείο εργασίας».
ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣΟ διευθυντής προσπαθεί να εκμεταλλεύεται την 35χρονη εμπειρία του στην εκπαίδευση, αλλά και τις γνώσεις του στην ψυχολογία. Στο μπλογκ του σχολείου «ποστάρει» συχνά συμβουλές και προτρέπει τους γονείς να επικοινωνούν μαζί του. «Μη διστάσετε να μου γράψετε στο e-mail θέματα που θέλετε να συμπεριλάβουμε και να αναπτύξουμε», τους γράφει. Συμβουλές προς τους γονείς δίνει και μέσω του ιντερνετικού ραδιοφωνικού σταθμού του σχολείου που εγκαινίασε εφέτος.
Οι δράσεις του και η συμβουλευτική προς τους γονείς είχαν ξεκινήσει αρκετά νωρίτερα. Οταν δίδασκε το 1983 στο διθέσιο Δημοτικό Σχολείο Υψηλάντη Βοιωτίας είχε συνεργαστεί με τη Νομαρχιακή Επιτροπή Λαϊκής Επιμόρφωσης σε προγράμματα στήριξης των γονέων.
Στην πορεία του στον χώρο της παιδαγωγικής προσπάθησε να είναι πάντα δίπλα στα παιδιά και στους γονείς, εντός και εκτός σχολείου. Διαθέτει γνώσεις και για τα παιδιά με αναπηρία, αφού έχει μετεκπαιδευτεί σε αυτόν τον τομέα στο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης.
Στο παρελθόν έχει ασχοληθεί και με την τηλεόραση, όπου και εκεί επίκεντρο των δύο εκπομπών που παρουσίαζε («Παιδικά χαμόγελα» και «Γονεϊκές ιχνηλασίες») ήταν το παιδί και οι γονείς. Επίσης, στο Πάντειο μετά το διδακτορικό του στην Ψυχολογία δίδαξε το μάθημα Τηλεόραση και Παιδική Ηλικία.

Τρίτη 24 Ιουλίου 2012

ΑΙΤΗΣΗ

ΑΙΤΗΣΗ για την συμμετοχή στην κατασκήνωση και τα μαθήματα

ΚΡΟΥΣΤΟΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΙΤΗΣΗ 2012

5η ΚΡΟΥΣΤΟΠΑΝΗΓΥΡΙΣ 2012















ΚΡΟΥΣΤΟΠΑΝΗΓΥΡΙΣ
Διεθνής Εκπαιδευτική Κατασκήνωση Κρουστών

KROUSTOPANIGIRIS
International percussion camp

Μια γιορτή των Κρουστών στην Ελλάδα, που τα τελευταία  χρόνια, ακολούθησε μια πορεία   περνώντας από την Αθήνα το 1998, την Λευκάδα 1999 - 2001, την Πετρούπολη 2003, το Κομμένο της Άρτας 2008 – 2011 και από το 2012 στον νομό Κορινθίας.
Σε αυτή την  πορεία έχουν περάσει από την  “ΚΡΟΥΣΤΟΠΑΝΗΓΥΡΙ” μεγάλοι καλλιτέχνες, δημιουργοί από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχουν παρακολουθήσει μαθήματα, σεμινάρια, και έχουν συμμετάσχει σε εργαστήρια εκαντοτάδες μαθητές από όλο τον κόσμο, κάθε ηλικίας, έχουν διδάξει δεκάδες σημαντικοί καθηγητές Έλληνες και ξένοι, έχουν παρακολουθήσει τις εκδηλώσεις μερικές δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι.
Με την ενεργή υποστήριξη των ανθρώπων και των φορέων του νομού ξεκινάμε ένα δημιουργικό και πολιτιστικό ταξίδι στο νομό Κορινθίας δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για μεγάλη επισκεψιμότητα και οικονομική δραστηριότητα της περιοχής καλώντας το διεθνές κοινό για καλλιτεχνικό τουρισμό που φέτος θα ξεκινήσει από τις 3 Σεπτέμβρη  και θα κορυφωθεί στην Εμπορική Έκθεση στη Σωληνουργία στις 30 Σεπτέμβρη. Σε όλη αυτή την διάρκεια θα γίνονται, Συναυλίες, Παραστάσεις, Δρώμενα, Εργαστήρια, Μαθήματα, Σεμινάρια, Clinics, Master Glass, Εκθέσεις τέχνης και περιβάλλοντος, παράλληλες δράσεις, εκδρομές, κατασκήνωση κλπ όπου εκτός από καλεσμένους καλλιτέχνες όλων των ειδών της τέχνης κυρίαρχο ρόλο θα παίζουν οι ντόπιες καλλιτεχνικές δυνάμεις και δημιουργοί.

Βασικός στόχος της ΚΡΟΥΣΤΟΠΑΝΗΓΥΡΙΣ είναι να δημιουργηθούν υποδομές στον Νομό και ερεθίσματα σε νέα παιδιά για να βρουν την όποια καλλιτεχνική τους κατεύθυνση και διαδρομή.

Θα πραγματοποιηθούν μαθήματα, σεμινάρια, εργαστήρια, 25 παραστάσεις και συναυλίες κάθε είδους μουσικής, σε 30 περίπου διαφορετικούς χώρους και θα συμμετάσχουν 40 καθηγητές και 150 μουσικοί από την περιοχή και καλεσμένοι Έλληνες και ξένοι.

Ενδεικτικά:

ΧΙΛΙΟΜΟΔΙ - Στάβλος
3 – 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ - Εκπαιδευτική Κατασκήνωση
Θα διδάξουν: Κατερίνα Μαρτίνου χορό, Αθηνά Παππά Ζωντανό Θέατρο, Θάνος Δασκαλόπουλος Body Percussion, κλακέτες,  Γιώργος Φασόλης τζέμπε, Simone Mongelli Ιταλικά παραδοσιακά κρουστά, Seraphιn Zekoua τζέμπε, Γιώτα Πεκλάρη flamenco, Άννα Καραμήτσου Αφρικάνικο Χορό, Αντώνης Παπαδόπουλος τζέμπε, Ξένια Μαλαθράκη / Ειρήνη Τζελέπη βιωματικό εργαστήριο δραματοθεραπείας, Βασίλης Βασιλάτος κρουστά και άλλοι καθηγητές.                   


ΧΙΛΙΟΜΟΔΙ
3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ – Συναυλία Αφρικάνικης Μουσικής με τους MUSICA

ΧΙΛΙΟΜΟΔΙ
5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ – Συναυλία κρουστών Simone Mongelli, Νίκος Τουλιάτος με επίδειξη αλόγων

ΚΟΡΙΝΘΟΣ
7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ – Αφιέρωμα στον Κορίνθιο ντράμερ με διεθνή καριέρα Γιώργο Κόλλια
(εκδήλωση της βιβλιοθήκης)

ΧΙΛΙΟΜΟΔΙ
8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ – συναυλία της Βασιλικής Καρακώστα


παραλία ΚΑΛΑΜΙΑ
14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ Παρασκευή – συναυλία με τοπικά συγκροτήματα 
15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ – συναυλία - πρώτο μέρος το γκρουπ του
Γ. Παπαγιανόπουλου και δεύτερο μέρος συναυλία με τους MeWeathers

ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΩΝ ΚΟΡΙΝΘΟΣ
15 – 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ Σάββατο – Κυριακή Εργαστήρια φωνητικής και μουσικοθεραπείας από την Ευαγγελία Παπανικολάου


ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ - Σωληνουργία
28 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ – Συναυλία με τους Elitsa Todorova, Stoyan Yankulov από την Βουλγαρία
29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ – Συναυλία κρουστών με την percussive orchestra ECHODRASI – συμμετέχουν ως έκτακτοι οι ντράμερς Simone Mongelli από την Ιταλία, Stoyan Yankoulov από την Βουλγαρία, Spiteri Renzo από την Μάλτα, συμμετέχουν επίσης Παραδοσιακές  χορευτικές ομάδες σε μια ιδιαίτερη σύμπραξη με την ΗΧΟΔΡΑΣΗ.
30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ – Συναυλία Ιταλικής παραδοσιακής μουσικής με τους CANTO ANTICO από την Ιταλία

* 3 με 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ θα γίνουν στην εκπαιδευτική κατασκήνωση Μαθήματα, σεμινάρια, εργαστήρια, στην εμπορική έκθεση θα υπάρξουν περίπτερα με Έλληνες κατασκευαστές κρουστών οργάνων, και επίσης σε όλη την διάρκεια του φεστιβάλ θα υπάρξουν περίπτερα με γεύσεις από τις χώρες που θα εκπροσωπούν οι μουσικοί και οι μουσικές που θα ακουστούν καθώς και περίπτερα με θέματα οικολογίας, περιβάλλοντος κλπ.


Μέχρι 10 Αυγούστου θα έχει ανακοινωθεί ολόκληρο το πρόγραμμα για όλο το νομό Κορινθίας. 


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ (εκτός από αυτό το blog και στο κάτωθι):


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
6942780092 / 6948514984



Σάββατο 16 Ιουνίου 2012

ομιλία μου στην κεντρική του ΣΥΡΙΖΑ στο ΛΟΥΤΡΑΚΙ


Σήμερα μάθαμε όλοι για το οκτάχρονο αγοράκι που λιποθύμησε λόγω ασιτίας. Μιλάμε για αυτή την χώρα ή ζούμε σε επιστημονική φαντασία;
Δεν βάλαμε καλοριφέρ λόγω πετρελαίου. Δεν κινούσαμε το αυτοκίνητο ή βάζαμε 5 – 10€ βενζίνη. Χρωστάμε όλοι παντού και σε όλους.
Ο ταχυδρόμος έφερνε και φέρνει μόνο λογαριασμούς που δεν μπορούμε να πληρώσουμε. Η ανεργία χτύπησε κόκκινο. Πάνω από 1.500.000 άνθρωποι. Οι επιχειρήσεις κλείσανε και κλείνουνε. Πληρώνουμε τα πάντα, από υγεία, παιδεία, διόδια, κλπ Πληρώνουμε χρέη που ΔΕΝ οφείλουμε. Μας κόψανε ρεύμα, τηλέφωνα, συντάξεις, μισθούς, βιβλία και μεταφορικά μέσα από τα σχολεία, φάρμακα, επιδοτήσεις, επίδομα ανεργίας, ασφάλεια,  ζωή κλπ Τράπεζες και εφορίες μας κυνηγάνε και μας απειλούν με κατασχέσεις. Μας ανέτρεψαν τη ζωή μας με τον πιο βίαιο τρόπο.
Οι γιατροί του κόσμου ρίξανε το βάρος τους στην Ελλάδα διαπιστώνοντας ότι ζούμε σε συνθήκες ανθρωπιστικής και κοινωνικής κρίσης.
Αγαπητοί φίλες και φίλοι.
Δεν έχω κανένα κόλλημα να πω δημοσίως ότι όλο αυτό αφορά και εμένα.
Και ξέρετε γιατί δεν έχω πρόβλημα;  Γιατί είμαστε όλοι στο ίδιο σημείο. Απευθύνομαι λοιπόν σε όσους ενδεχομένως το σκέφτονται ακόμα.
Τι θα αλλάξει με την ψήφο στον ΣΥΡΙΖΑ;  Από τα παραπάνω τι θα χειροτερέψει;  Δεν παλέψαμε σε όλη μας τη ζωή για αυτό. Οι περισσότεροι από εμάς δεν θέλανε αυτό που ζούμε. Άλλα ονειρευτήκαμε. Μπορεί με λάθος τρόπο. Υπερβάλλαμε. ναι… Αυτό είμαστε οι Έλληνες. Ζούμε μέσα την υπερβολή. Τι να κάνουμε;. Και θα μας τιμωρήσουνε οι κλέφτες, οι απατεώνες, οι προδότες, οι κουκουλοφόροι, οι σκυμμένοι; Αυτό θέλουμε; Αυτό θέλαμε;
Το ζητήσαμε; Μας λέγανε, οι θυσίες του λαού. Μας ρωτήσανε; Έχετε ξαναδεί με το ζόρι θυσία;
Μας είπαν ότι θα ζήσουμε έτσι; και είπαμε ναι;
ΜΑΣ ΕΙΠΑΝ ΨΕΜΑΤΑ. ΜΑΣ ΚΟΡΟΪΔΕΨΑΝ, ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΨΑΝ, ΜΑΣ ΧΤΥΠΗΣΑΝ, ΜΑΣ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΑΝ ΜΕ ΧΗΜΙΚΑ. Και τώρα μας τι λένε και από πάνω.
Ήρθε λοιπόν η ώρα να ξαναβάλουμε τη μηχανή μπροστά και να ξαναξεκινήσουμε. Αρκετά "ξεκουραστήκαμε". Οι προηγούμενοι καπεταναίοι ξεπουλήθηκαν.
Ο Δρόμος μέχρι εδώ είναι γνωστός πια. Όταν άνοιξε το 1974 αλλά και το 1981 ήταν άγνωστοι. Τώρα καλούμαστε να ανοίξουμε τον καινούργιο δρόμο.
Και όπως και τότε, έτσι και τώρα είναι άγνωστος. Ο καινούργιος Δρόμος θα ανοίξει όταν αρχίσουμε να τον περπατάμε. Και αυτή τη φορά θα τον περπατήσουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. Αυτή είναι η διαφορά μας. Αυτή είναι η γοητεία του εγχειρήματος. Εμείς δεν θέλουμε να καθίσετε και να περιμένετε τις όποιες λύσεις από την τηλεόραση. Εμείς σας θέλουμε στις πλατείες, μαζί μας.
Αυτοί που οδήγησαν το πλοίο στα βράχια, κουνάνε το δάχτυλο στον καινούργιο καπετάνιο που θα αναλάβει την προσπάθεια να το βγάλει. Και όχι μόνο αυτό αλλά ρωτάνε με θράσος τι θα κάνει κιόλας. Τι θα κάνει επακριβώς. Υποκριτές… Από πού βγαίνει το συμπέρασμα ότι θα απολογηθούμε στους δολοφόνους για το τι θεραπεία θα ακολουθήσουμε;  Να βάλουμε τα κλάματα ή τα γέλια; Επειδή αλλάζει ο κόσμος και επειδή το τέρας αργοπεθαίνει και απειλεί, εμείς πρέπει να βάλουμε τα γέλια. Γιατί με χαρά θα αλλάξουμε τον κόσμο. Εμείς δικαιούμαστε να χαρούμε γιατί εμείς οραματιζόμαστε τα καλύτερα, αυτοί βρίζουν, γιατί ονειρεύονται τα χειρότερα. Οι δειλοί ονειρεύονται, οι γενναίοι οραματίζονται.
Μην τους αφήσουμε να πραγματοποιήσουν τα χυδαία όνειρα τους.
Και μάλιστα με την βοήθεια των «δήθεν απογόνων» Γιατί τότε η οπισθοδρόμηση θα είναι μεγάλη.  ‘Έχουμε την ευκαιρία να τους βάλουμε στα σκουπίδια μαζί με τα χυδαία γούστα τους, με τον χυδαίο πολιτικό και κοινωνικό πολιτισμό τους, ΟΛΟΥΣ αφεντικά, παπαγαλάκια, υπαλλήλους, παρακρατικούς, και λοιπούς ανεγκέφαλους που ξεφτίλισαν τη καθημερινότητα μας.  
Να τους τελειώσουμε τώρα πριν χάσουμε και την ψυχή μας.
Γιατί τότε δεν θα υπάρχει επιστροφή.
Αυτή είναι η ουσία.
Τα υπόλοιπα περί δραχμής, ευρώ, Ευρώπης, Ευρωζώνης, καταστροφής, αδιέξοδου, μισθών, συντάξεων  κλπ είναι απλά κουταμάρες που επικαλούνται οι ανόητοι, ή οι πονηροί υπάλληλοι των μεγάλων συμφερόντων. …
Μην αφιερώνετε ούτε δευτερόλεπτο από τον όποιο χρόνο σας.

Πέμπτη 14 Ιουνίου 2012

Ομιλία στην κεντρική πολιτική συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στην Κόρινθο


Αγαπητοί φίλοι
Όπως ακούμε κάθε μέρα την Κυριακή τελειώνει ο κόσμος. Έρχεται η συντέλεια και έχει επιτέλους ημερομηνία. 18 Ιουνίου 2012.
Θα ανοίξει η γη, η θάλασσα θα καταπιεί τις πόλεις, θα γίνει σεισμός 9 ρίχτερ, θα καούν τα δάση, θα πεθάνουμε αργά και βασανιστικά από μαζικές ασθένειες,  θα σερνόμαστε σαν σκουλήκια στην άνυδρη γη, παρακολουθώντας τους μετανάστες με μαστίγια στα χέρια να χτυπούν τους Έλληνες που θα περιφέρονται σαν ζόμπι στις καμένες και βυθισμένες πόλεις παρακαλώντας για λίγα ευρώ με την καθοδήγηση βεβαίως των δολοφόνων του ΣΥΡΙΖΑ και του αιμοσταγούς παρανοϊκού λαϊκιστή αρχηγού του Τσίπρα οι οποίοι θα μαζεύουν το αίμα των ανθρώπων με χωνιά κατασκευασμένα από δραχμές…
Αυτή είναι η περιγραφή για την Ελλάδα που έρχεται από την Ν.Δ. και τους πανέξυπνους και ιδιοφυείς επιτελείς του στα κανάλια.
Με τέτοια υλικά η Ν.Δ. θα χτίσει την Καινούργια Ελλάδα και θα την οδηγήσει στο μέλλον. Και με μέγα χορηγό το ΠΑΣΟΚ που η επάρατη τερατώδεις δεξιά μετατράπηκε ξαφνικά σε επάρατη αριστερά.
Τα συμφέροντας των αφεντικών τους εξυπηρετούν οι άνθρωποι. Λογικό είναι. Τα υπόλοιπα περί σωτηρίας της χώρας είναι παραμύθια. Μας έχουν φλομώσει στα ψέματα. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι έχουμε 5 χέρια. Γκεμπελικές μέθοδοι. Λέγε, λέγε κάτι θα μείνει. Και όσο πιο πολύ το λες το πιστεύεις και ο ίδιος.  Είναι πραγματικά επικίνδυνοι.
Εάν νικήσουν σε αυτές τις εκλογές ότι γνωρίζουμε μέχρι σήμερα δεν θα είναι το ίδιο. Η ανεξέλεγκτη βία, η εξαθλίωση, η πείνα, οι αυτοκτονίες, τα αδιέξοδο θα πολλαπλασιαστούν επί χίλια.  Τα έχουν υπογράψει και θα τα τηρήσουν με κάθε μέσον. Η βία απέναντι στους πολίτες που θα θελήσουν να αντισταθούν θα είναι τρομακτική. Δείτε τι γίνεται σήμερα, κάθε μέρα και φανταστείτε το μέλλον. Δεν θέλει και πολύ προσπάθεια. Θα γίνουν ανεξέλεγκτοι.
Ας σκεφτούμε τι έχουμε χάσει και τι έχει απομείνει. Θα μας πάρουν και το πετσί σαν τρόπαιο στα νύχια των αφεντικών τους.
Το σάπιο πέφτει και προσπαθεί να μας παρασύρει βγάζοντας άναρθρες κραυγές και απειλώντας μας. Απειλώντας σας.
Δεν θα τους κάνουμε το χατίρι. Τους επιστρέφουμε τον φόβο. Δεν φοβόμαστε πια. Αποκαλύφθηκαν τι ήταν και τι είναι. Οι μάσκες έπεσαν. Θα τους τελειώσουμε όχι γιατί το θέλουμε εμείς, αλλά γιατί αυτό είναι το ποτάμι της ιστορίας. Και το ακολουθούμε ζωντανοί, με ιδέες, με όνειρα, με όραμα. ΔΕΝ ΠΑΡΑΣΕΡΝΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΡΕΥΜΑ. Μόνο τα ψόφια ψάρια παρασέρνονται από το ρεύμα… Και αυτό που μετράει δεν είναι τι θα κάνουμε αλλά που πηγαίνουμε. Ο στόχος μετράει και όχι ο βηματισμός.
Για πρώτη φορά στην ιστορία του κόσμου δεν φταίει ο προηγούμενος αλλά ο επόμενος. Έλεος, Ψεύτες και υποκριτές.
Και εάν όλοι οι μικροί οι ελάχιστοι μας χτυπάνε, αυτό σημαίνει ότι είμαστε μεγάλοι και δυνατοί.
ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟΧΟΙ.
ευχαριστώ

Παρασκευή 1 Ιουνίου 2012


Νομίζω ότι τα πράγματα καθαρίζουν, πολύ αργά αλλά κάτι γίνεται.
Η επίθεση προς τον ΣΥΡΙΖΑ καλά κρατεί. Γιατί όμως τόσο πολύ;
Τι έπαθαν ΟΛΟΙ με τον ΣΥΡΙΖΑ;  Εμένα με απασχολεί πραγματικά. Τι ήμασταν και δεν το είχαμε καταλάβει, και το κατάλαβαν όλοι οι άλλοι; Τι δεν βλέπαμε και αποκαλύφθηκε τόσο ξαφνικά μπροστά στα μάτια όλων; Τι συνέβη;
Μέχρι εχθές δεν ασχολείτο κανείς μαζί μας. Μας είχανε χεσμένους. Για να μην είμαι άδικος όμως μας είχε στο κάδρο του το ΚΚΕ. Η αλήθεια είναι ότι μας τα χώνε το ΚΚΕ αλλά αυτό περνούσε σαν οικογενειακό καβγαδάκι, ζηλίτσες, ναζάκια κλπ. Το αντιμετωπίζαμε.
Τώρα τι έγινε ρε παιδιά;  Εντάξει εγώ έχω μάθει λίγο πολύ να ασχολούνται μαζί μου αλλά αυτό εδώ ξεπερνάει κάθε φαντασία. Δεν αντέχω άλλα φώτα επάνω μας. Ούτε η Madona να είμαστε. Πολύ πράγμα ρε παιδιά. Δεν μπορείτε να ζήσετε χωρίς εμάς; Στον ύπνο σας μας βλέπετε; Η αγάπη και το μίσος ξέρετε είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Τόση αγάπη μετά τις εκλογές και τόσο μίσος τώρα. Δεν έχουμε τίποτα καλό;
Είμαστε τόσο αποκρουστικοί; Τέρατα, επικίνδυνοι, Συμμορία της δραχμής,
αλαζόνες, εμπρηστές, καταστροφείς, ψεύτες, λαϊκιστές.. πόσοι τίτλοι!!!
και πόσοι ακόμα, και πόσοι θα ακουστούν ακόμα μέχρι τις εκλογές…
Θέλει πολύ φαντασία όλο αυτό. Πραγματικά κάθονται ειδικοί όλη μέρα και ψάχνουν χαρακτηρισμούς για τον ΣΥΡΙΖΑ; Εάν ήμασταν όλα αυτά που λένε για μας θα καταναλώνανε τόσες ώρες για να μας βρίζουνε και να μας απειλούν δικοί μας και ξένοι; ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ..
Εάν ήμασταν όλα αυτά δεν θα ασχολούνταν κανείς μαζί μας,. Θα μας είχε ξεράσει η ίδια η ζωή. Ποιος ασχολείται με γελοίους, άκαιρους, και εκτός πραγματικότητας τύπους; που αλληλοσκοτώνονται και διαφωνούν μεταξύ τους; ή γελοίοι, άκαιροι, κλπ τύποι, ή φοβισμένοι για διαφορετικούς λόγους ο καθένας.
Και επειδή ακριβώς δεν είναι γελοίοι όλοι αυτοί που μας βρίζουν και μας απειλούν, τότε φοβούνται. Τρέμουν. Φοβούνται τους πολίτες που επέλεξαν άλλο δρόμο από τους δρόμους που τους προτείνουν και πολύ (λογικά) τους βρίζουν και τους τρομοκρατούν, χαρακτηρίζοντας αυτήν την επιλογή τους ως «γελοίους, αλαζόνες, επικίνδυνους κλπ»
Αγαπητοί φίλοι, όποιος υποτιμάει την όποια επιλογή μου σε οποιοδήποτε θέμα της ζωής μου τον βάζω απέναντι, δεν συζητώ μαζί του. Όποιος γελοιοποιεί τις επιλογές μου και με απειλεί κιόλας είναι εχθρός μου και όχι συνομιλητής μου. Τον βάζω στη γωνία, τον περνάω στο περιθώριο της ζωής μου. Τον βγάζω από το κάδρο μου. Μια και καλή.
Δεν ανέχομαι να με προσβάλει κανείς. Για κανένα λόγο. Προσπαθούν για χρόνια να μου μειώσουν την όποια  αξιοπρέπεια παλεύω να κατακτήσω, προσπάθησαν να την ποδοπατήσουν τα τελευταία 2 χρόνια, και τώρα με απειλούν κιόλας. Ε, ΟΧΙ..
Κάποιοι για τα στενά μικροκομματικά τους συμφέροντα που έχουν διαλύσει αυτή τη χώρα τα τελευταία 50 χρόνια, αδιαφορούν για την κοινωνική καταστροφή του λαού και της χώρας.
Και κάποιοι άλλοι σαν σωστοί υπηρέτες προσπαθούν με εμφυλιοπολεμικές λογικές να φρενάρουν την επιλογή του λαού. Τρόμαξαν ΟΛΟΙ που οι οπαδοί τους μετατρέπονται σε πολίτες. Οι πολίτες είναι επικίνδυνοι για όλων των ειδών τα λαμόγια. Οι πολίτες είναι επικίνδυνοι για κάθε είδους συντηρητικές επιλογές θρησκευτικού τύπου. Οι πολίτες είναι επικίνδυνοι για τις στείρες μικροκομματικές λογικές. Μόλις ο άνθρωπος ξεφύγει από την θέση του οπαδού τότε κάνει αυτόματα το βήμα μπροστά. Τότε μόνο μπορεί να κοιτάξει το μέλλον. Γιατί εμείς καλούμε τους ανθρώπους να μας ελέγχουν, να είναι στις πλατείες, να μας κρίνουν, να μας προτείνουν, κάθε μέρα παντού, όχι σε 4 χρόνια. Γιαυτό μας φοβούνται γιατί δεν είμαστε σαν και αυτούς. ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ!!! Εάν γίνουμε θα φύγω πρώτος.
Ακριβώς γιατί δεν είμαι ΟΠΑΔΟΣ..
Και επαναλαμβάνω το κλασικό ρητό.
ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟΧΟΣ